Η απώλεια του καθεστώτος δικαιούχου της Συμφωνίας Αποχώρησης είναι δυνατή στις κάτωθι περιπτώσεις:
– Όταν παύουν να πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις διαμονής που ορίζονται στο δεύτερο μέρος της Συμφωνίας Αποχώρησης (άρθρο 7 παρ. 1 (α) της υπ’ αριθ. 4000/1/113-α’ Κ.Υ.Α., σε συνδυασμό με τα άρθρα 11, 13, 15 και 39 της Συμφωνίας Αποχώρησης). Σε αντίθεση με τη νομοθεσία της ΕΕ για την ελεύθερη κυκλοφορία, το άρθρο 15 παράγραφος 3 της Συμφωνίας Αποχώρησης προβλέπει ότι το δικαίωμα μόνιμης διαμονής πρέπει να χάνεται μόνο λόγω απουσίας από το κράτος υποδοχής για περίοδο που υπερβαίνει τα πέντε συνεχόμενα έτη. Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλούμε δείτε την υπ’ αριθ. 2020/C 173/01 Ανακοίνωση της Επιτροπής.
– Όταν σε βάρος του συντρέχουν λόγοι δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας ή είναι καταχωρισμένος ως ανεπιθύμητος στις εθνικές βάσεις δεδομένων. Η συμπεριφορά, είτε έλαβε χώρα πριν από το τέλος της μεταβατικής περιόδου ή έπειτα από το τέλος της μεταβατικής περιόδου, εξετάζεται σύμφωνα με το κεφάλαιο VI της σύμφωνα με το Κεφάλαιο VI της Οδηγίας (Άρθρο 7 παρ. 1 (β) της υπ’ αριθ. 4000/1/113-α΄ Κ.Υ.Α., με το οποίο εφαρμόζεται το άρθρο 20 παρ. 1 & 2 της Συμφωνίας Αποχώρησης). Για περισσότερες πληροφορίες ως προς το πώς εξετάζεται η συμπεριφορά, παρακαλούμε δείτε την υπ’ αριθ. C/2023/1392 Ανακοίνωση της Επιτροπής (Κεφάλαιο 13).
Γίνεται μνεία ότι μετά το τέλος της μεταβατικής περιόδου και από τη στιγμή που ένα άτομο αποκτήσει το καθεστώς δικαιούχου της Συμφωνίας Αποχώρησης, οι περίοδοι φυλάκισης χωρίς αναστολή δεν ισοδυναμούν, από μόνες τους, με την απώλεια της ιδιότητας του δικαιούχου του Συμφωνίας Αποχώρησης. Εάν η συμπεριφορά για την οποία επιβλήθηκε η ποινή φυλάκισης πληροί τις προϋποθέσεις του Άρθρου 7 παρ. 1 (β) της υπ’ αριθ. 4000/1/113-α’ Κ.Υ.Α., η Ελλάδα μπορεί να λάβει απόφαση περιορισμού. Ωστόσο, εάν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις, η περίοδος φυλάκισης θα έχει ως αποτέλεσμα μόνο τη διακοπή του αδιάλειπτου της διαμονής του δικαιούχου της Συμφωνίας Αποχώρησης με σκοπό την απόκτηση δικαιώματος μόνιμης διαμονής, όπως απαιτείται από το άρθρο 15 παράγραφος 2 της Συμφωνίας Αποχώρησης. Μετά την αποφυλάκιση, ο ενδιαφερόμενος δικαιούχος της Συμφωνίας Αποχώρησης θα μπορεί να δημιουργήσει μια νέα περίοδο συνεχούς διαμονής πέντε ετών.
– Σε περίπτωση κατάχρησης δικαιώματος ή απάτης σύμφωνα με το άρθρο 35 της Οδηγίας 2004/38/ΕΚ (Άρθρο 7 παρ. 1 (γ) της υπ’ αριθ. 4000/1/113-α’ Κ.Υ.Α. και άρθρο 20 παρ. 3 της Συμφωνίας Αποχώρησης). Για περισσότερες πληροφορίες ως προς την κατάχρηση δικαιώματος και την απάτη, παρακαλούμε δείτε την υπ’ αριθ. C/2023/1392 Ανακοίνωση της Επιτροπής (Κεφάλαιο 16).
Οι διαδικαστικές εγγυήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 21 της Συμφωνίας Αποχώρησης, το οποίο παραπέμπει στο άρθρο 15 και στο κεφάλαιο VI της Οδηγίας 2004/38/ΕΚ, ισχύουν σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΔΕΕ σχετικά με τις γενικές αρχές του δικαίου της ΕΕ, οι αποφάσεις περιορισμού πρέπει επίσης να συμμορφώνονται με την αρχή της αναλογικότητας και τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην οικογενειακή ζωή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει πάντα να πραγματοποιείται αξιολόγηση της αναλογικότητας όταν εξετάζεται η απώλεια του καθεστώτος.
Σε περίπτωση απώλειας του καθεστώτος δικαιούχου της Συμφωνίας Αποχώρησης, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, εφόσον επιθυμεί να συνεχίσει να διαμένει στην ελληνική επικράτεια, μπορεί να απευθυνθεί στην αρμόδια κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου (Διεύθυνση Μεταναστευτικής Πολιτικής, τηλ.: (0030) 2132128903, e-mail: dir.mp@migration.gov.gr), προκειμένου ενημερωθεί για τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσει προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμα διαμονής του είτε βάσει του δικαίου της Ένωσης ή της εθνικής νομοθεσίας (π.χ. καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες, καθεστώς πολιτών τρίτων χωρών βάσει του εθνικού Κώδικα Μετανάστευσης, κτλ.). Σχετικές πληροφορίες μπορούν, επίσης, να αναζητηθούν στον ιστότοπο του αναφερόμενου Υπουργείου στο σύνδεσμο: https://migration.gov.gr/migration-policy/.
