ΘΕΜΑ: Ο σεβασμός των δικαιωμάτων της γυναίκας.
Αθήνα, 08/03/2006
1. Το γεγονός ότι στον 21ο αιώνα εξακολουθεί να υπάρχει θεσμοθετημένη η ημερομηνία 8η Μαρτίου ως "η ημέρα της γυναίκας", έρχεται να υπογραμμίσει την ανάγκη της εφαρμογής των δικαιωμάτων των γυναικών, σε μια εποχή που η παγκόσμια κοινότητα έχει κάνει προόδους στη θεσμοθέτηση πλαισίων για την ειρήνη, την προάσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων, την αυτοδιάθεση των λαών και την ισότιμη ανάπτυξη όλων, ανεξαρτήτως φύλου, φυλής και κάθε μορφής ιδιαιτερότητες.
2. Όμως, παρά την κατοχύρωση της ισότητας σε νομικό πλαίσιο, οι γυναίκες εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις και να ζουν καθημερινά σε συνθήκες καταπίεσης, εκμετάλλευσης και καταναγκασμού, γεγονός που τεκμαίρεται από το βαθμό ενεργοποίησής τους στην αγορά εργασίας (ανεργία, οικιακή απασχόληση, θεώρηση μητρότητας ως "μειονέκτημα", μισθολογική ανισότητα), τον επαγγελματικό διαχωρισμό, την υποεκπροσώπηση στα κέντρα λήψης αποφάσεων, την κάθε μορφή βίας (στην οικογένεια, την εργασία και την κοινωνία), τη σεξουαλική παρενόχληση, την εμπορία με σκοπό τη σεξουαλική και οικονομική εκμετάλλευση κ.α. Πρόκειται για φαινόμενα διαδεδομένα σε όλες τις κοινωνίες και σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, ανεξάρτητα από το επίπεδο ανάπτυξης, το οικονομικό ή πολιτικό σύστημα, τον πολιτισμό ή τη θρησκεία.
3. Οι ανισότητες μεταξύ των φύλων αποτελούν ένα ευρύ φάσμα σχέσεων εξουσίας, οι οποίες διαιωνίζουν την άσκηση σωματικής και ψυχολογικής βίας που οι γυναίκες βιώνουν στην εργασία, την πολιτική, την οικογένεια, σε όλες τις εκφάνσεις των κοινωνικοοικονομικών τους δραστηριοτήτων, καθώς η ύπαρξη στερεοτύπων σε βάρος του γυναικείου πληθυσμού προκαλεί την παραβίαση των δικαιωμάτων τους. Αυτές οι δομές ισχύος στο εσωτερικό της κοινωνίας είναι βαθιά ριζωμένες και διαμορφώνουν προκαταλήψεις, συνήθειες και πρότυπα κοινωνικοπολιτιστικής συμπεριφοράς που βασίζονται στην ιδέα της κατωτερότητας του ενός φύλου και ενός στερεότυπου ρόλου των ανδρών και των γυναικών.
4. Η κοινωνία μας βασισμένη στις αρχές της δημοκρατίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να προωθεί την εξάλειψη κάθε μορφής ανισότητας, προκειμένου διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή. Η παραβίαση των δικαιωμάτων των γυναικών δεν είναι ιδιωτική υπόθεση, αλλά συνιστά παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αφορά όλους μας. Ο σεβασμός και η πλήρης απόλαυση των ατομικών ελευθεριών πραγματώνονται μόνο όταν υπάρχει ουσιαστική ισότητα μεταξύ των φύλων, που δέχεται τη διαφορετικότητα χωρίς να τη θεωρεί ανισότητα.
5. Η Ελληνική Αστυνομία, στο πλαίσιο της στρατηγικής της για την εφαρμογή πολιτικών ισότητας σε όλους τους τομείς και σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 116 παρ. 2 του Συντάγματος και των Κοινοτικών Οδηγιών για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών, έχει διασφαλίσει την ισότητα της πρόσβασης και εξέλιξης των γυναικών στο Σώμα. Συγχρόνως, στο πλαίσιο της αποστολής της, προωθεί μέτρα για την προστασία των γυναικών θυμάτων εγκληματικών πράξεων, με την υιοθέτηση κατάλληλων διαδικασιών χειρισμού ιδίως, των υποθέσεων σεξουαλικής – οικονομικής εκμετάλλευσης και ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και την εκπαίδευση και μετεκπαίδευση του προσωπικού της στην αντιμετώπιση των εγκλημάτων αυτών.
6. Στις κατευθύνσεις αυτές, το Αρχηγείο Ελληνικής Αστυνομίας προσδοκά στην ευαισθητοποίηση του προσωπικού του και ιδιαίτερα στην προσφορά των γυναικών αστυνομικών, η οποία είναι πολύτιμη τόσο στον επιτελικό σχεδιασμό όσο και στην επιχειρησιακή δράση, σε ευαίσθητους τομείς, όπως η προστασία των ανηλίκων, η καταπολέμηση σύγχρονων μορφών οργανωμένου εγκλήματος (εμπορία ανθρώπων, εκμετάλλευση της γενετήσιας ζωής) και η μεταχείριση και αρωγή σε παθόντες και σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.
Ο ΑΡΧΗΓΟΣ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΔΗΜΟΣΧΑΚΗΣ
ΑΝΤΙΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
